Bonenschotel met eieren in de saus

Bij andere bloggers heb ik al vaak het Midden-Oosterse gerecht Shakshuka voorbij zien komen, een gerecht van eieren die zijn gepocheerd in een pittige tomatensaus. Ook in andere delen van de wereld hebben ze gerechten met eieren die zijn gegaard in de stoofschotel zelf, zoals  Huevos rancheros. Dat is een Mexicaans ontbijtgerecht met bonen, stukken worst en eieren in tomatensaus.

Ik heb een soort Huevos rancheros gemaakt maar er wel een eigen draai aan gegeven door er het restant gekookte aardappelen aan toe te voegen en worcestershiresaus. Vlees heb ik weggelaten. In plaats daarvan aten we de stoofschotel met een kaasschnitzel er naast. Je kan het gerecht ook met geraspte kaas bestrooien en lekker met brood eten.

Het is een ideaal gerecht om wat resten uit de koelkast in te gebruiken. Daarnaast is dit een perfect gerecht voor een vleesvrij dagje. Wij vonden de schotel erg lekker en hebben de hele avond geen last gehad van een hongerknor. Het is dus ook nog eens een voedzame schotel. Zeker voor herhaling vatbaar deze:

Bonenschotel met eieren in de saus

1 ui, fijn gesneden
2 teentjes knoflook, geperst
1 paprika, in reepjes
1 blik bonen bv kikkererwten
1 blik tomatenstukjes op sap
1 tl groentebouillonpoeder of kwart blokje verkruimeld
4 ons (gekookte) aardappelen, in blokjes
1 tl komijnpoeder
1/2 tl korianderpoeder
scheut worcestershiresaus
2 tl paprikapoeder
snuf cayennepeper of verse rode peper
zout, peper
4 eieren
olie
geraspte kaas of kaasschnitzel er naast
evt. verse peterselie

Bak eerst de ui aan in hete olie. Ik gebruikte overigens zelf een paellapan: ideaal voor dit gerecht. Voeg dan de knoflook toe en de paprika. Bak dit goed door en voeg dan de aardappel toe. Indien je geen gekookte aardappel heb is het handig om rauwe aardappelblokjes drie minuten op vol vermogen met een beetje water voor te garen in de magnetron. Voeg dan de tomatensaus, kruiden, bouillonpoeder en bonen toe en laat dit lekker pruttelen. Giet er af en toe wat water bij indien de saus te droog dreigt te worden. Voeg vijf minuten (voor zachte dooier) en 10 minuten (harde dooier) de eieren toe: breek een eitje in een kommetje, maak een kuiltje in de schotel en laat hier het ei in glijden. Bestrooi op het laatst met geraspte kaas en evt verse peterselie.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Indiase curry met aubergine, kikkererwten en sperziebonen

Ik doe voor het eerst mee met de “Mysterybox”. Dit is een soort virtuele grabbelton, gevuld met door foodbloggers aangedragen ingrediënten. Uit deze ingrediënten worden er zes gegrabbeld. Met in ieder geval drie van de zes bedenk je een gerecht en blogt deze. Ik had sperziebonen in de virtuele grabbelton gedaan want ik heb daar nog een vrieslade vol mee liggen en kan wel een zetje gebruiken om daar mee aan de slag te gaan. Andere bijdragen waren bijvoorbeeld zaátar, chocolade en groene asperges. Uiteindelijk zijn het de volgende 6 geworden: freekeh, kikkererwten, mijn sperziebonen, gamba’s, aubergine en verse kokos.

Ik had gelijk een curry met gamba’s, sperziebonen en verse kokos voor ogen. Bij de Sligro in Vlissingen kocht ik een verse kokosnoot, deels voor mijn dochter die het kokossap zo lekker vindt en deels om te gebruiken in de curry. De kokosnoot klotste, hetgeen volgens de groenteman van de Sligro een goed teken was, maar bleek thuis bij opening rot te zijn. Toen bedacht ik dat aubergine ook goed past bij een curry met gamba’s. Op de dag dat ik de curry zou maken, had ik echter helemaal geen zin meer in gamba’s en heb deze vervangen door kikkererwten.

Daarna heb ik mijn Aziatisch kookboek er maar eens bijgepakt en heb het recept voor een traditionele Indiase kikkererwtencurry met aubergine en sperziebonen aangevuld. Dat kikkererwten en aubergine goed samen gaan, zie je terug in de Aziatische en Midden-Oosterse keuken. De aangename verrassing was dat sperziebonen er zo lekker bij zijn. Ik raad je dan ook aan deze niet weg te laten als je dit gerecht gaat koken!

Ik heb naast deze curry ook nog geroosterde Tandoori-kip* uit de oven op tafel gezet maar je kan dit vegetarische gerecht prima zonder vlees of vis er bij eten.  Door de kikkererwten is het namelijk een heel voedzame curry.

Indiase curry met aubergine, kikkererwten en sperziebonen

1 aubergine
1 blikje kikkererwten
een handvol sperziebonen
1 ui
2 grote tomaten, ontveld

2 tl geraspte gemberwortel
1 teentje knoflook
chilivlokken
halve tl kurkuma
1 tl gemalen korianderzaad
2 tl garam masala
1 el citroensap
verse koriander
olie of boter
zout
evt. 2 tl tomatenpuree

Snij de aubergine in blokjes, maak de sperziebonen schoon en halveer ze, snipper de ui fijn. leg de tomaten even in kokend heet water en ontvel ze en snij ze vervolgens in blokjes. Rasp de gember. Fruit de ui aan in de boter of olie en voeg dan de knoflook, gember, chilivlokken naar smaak, kurkuma, korianderzaad toe en knijp de knoflook door de pers er bij. Bak dit even kort mee en voeg dan de aubergine toe. Bak dit ook even mee en voeg dan de tomaat en garam masala toe plus de kikkererwten met half kopje van het vocht. Laat dit 10 minuten pruttelen en voeg dan de sperziebonen toe, de citroensap en evt tomatenpuree indien de tomaten niet veel smaak hebben. Maak op smaak met zout. De curry is klaar als de sperziebonen gaar zijn. Dien op met veel verse koriander. Lekker met Tandoori-kip* uit de oven of Indiase kibbeling en rijst of naanbrood.

  • Ik heb kippendijenfilets gemarineerd in een mengsel van yoghurt en Tandoori-kruiden. Ik gebruikte de Tandoori masala van Verstegen. Ik had deze gekregen om uit te proberen en het resultaat was een bijzonder lekkere kippendij. De kippendijen zijn op 180 C in 20 minuten gegaard in een ingevette ovenschaal (1 keer omdraaien tussendoor).

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Lauwwarme aardappelsalade met tuinbonen en mozzarella

We zijn bewust de ingevroren groente aan het opmaken. Het moestuinseizoen gaat immers binnenkort beginnen. Het moestuingedeelte voor de wisselteelt wordt volgende week omgeploegd en dan gaan de tuinboonzaden als eerste de grond in. Daarna komen de pootaardappelen, erwten, peultjes en uien aan de beurt. In de kas begin ik met spinazie. Het moestuinplan is nog niet helemaal klaar maar ik wil in ieder geval wat minder kolen en wat meer slasoorten.

Tuinbonen uit eigen moestuin zijn heerlijk, ook nadat ze ingevroren zijn geweest. Ik laat ingevroren groente nooit ontdooien maar doe ze bevroren in de pan (met kokend water). Daardoor blijven de boontjes stevig. Zelfs ingevroren sperziebonen komen op deze manier niet slap of papperig op het bord. De combinatie tuinbonen met spekjes is geweldig. Met nog wat ingrediënten er bij maak je een lauwwarme Mediterraanse aardappelsalade. Serveer hier eventueel nog een chipolataworstje naast!

Warme aardappelsalade met tuinbonen en mozzarella

800 gram aardappelen
1 ui
200 gram gerookte spekreepjes
2 koppen rauwe tuinbonen of 1 pot tuinbonen
1 bol mozzarella
2 eetlepels olijfolie
1 eetlepel (rode) wijnazijn
zout, peper,
daslook
evt. olijven en/of cherrytomaatjes

Kook de aardappelen, giet af en laat een beetje afkoelen totdat je ze kunt vastpakken en snijden. Bak de spekblokje bruin en doe er dan nog de gesnipperde ui even bij. Kook de tuinbonen in circa 10 minuten gaar en giet af. Snij de mozzarella in blokjes. Snij vervolgens de aardappelen in blokjes en doe dit in een ruime schaal, voeg de tuinbonen, spek, ui en mozzarella toe. Maak op smaak met de olijfolie, wijnazijn, zout en peper en evt. wat daslook of peterselie. Lekker is ook nog wat olijfjes of tomaat er door heen.

Tuinbonenplant in juli 2016

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Kipkerrie met erwtjes

Kipkerrie met erwtjes staat al jarenlang op het menu. Vroeger gebruikte ik daar de sausmix van Nederlands bekendste merk van produkten voor de Oosterse keuken voor. Sinds ik tegenwoordig vrijwel zonder pakjes en zakjes kook, valt mij op hoe zoet de kant en klare sausmixen zijn. Te zoet naar mijn smaak. En dus is de uitdaging niet meer een even lekkere saus zelf te maken maar een lekkerder. Na een aantal mislukte pogingen heb ik nu het recept voor een heerlijke kipkerrie.

De erwtjes komen nog uit eigen tuin. Ze hadden een meer dan gemiddelde omvang toen ik ze vorig jaar plukte. Het leken wel de erwten zoals je die in Engeland op het bord krijgt. De oogst was niet bijzonder groot maar het is mij toch gelukt om wat in te vriezen. Ingevroren erwten zijn zo anders dan de erwtjes uit een potje. De kinderen hebben een voorkeur voor erwtjes uit een potje maar ik kan mij niet voorstellen dat deze kerrie daar lekker mee is.

Kipkerrie met erwtjes

3 ons kipfilet
(groente)bouillon
3 el boter of kokosolie
2 el kerriepoeder*
2 el bloem
4 dl melk
1 ui
1 blokje maggi (toko)**
2 tl palmsuiker of 1 tl basterdsuiker
1 el ketjap
2 tl sambal
blokje santen van ca. 2 bij 2 cm***
2 tl gemberpoeder
kopje (diepvries) erwtjes
zout

Pocheer de kip in de bouillon: leg de kipfilet in een pannetje en giet hier hete bouillon over of heet water met wat kruiden zoals gember en peper. Zet het vuur heel laag zodat het onder het kookpunt blijft en bij voorkeur rond de 65 C. Laat afhankelijk van de dikte van de kipfilets in een kwartier tot twintig minuten garen. Controleer eventueel met vleesthermometer of de binnenkant gaar is. De kip gaat straks nog even in de hete saus dus het is niet erg als het niet helemaal gaar is geworden. Pluis de kip in stukjes.

Maak de saus: smelt boter of kokosolie in een pannetje en bak hier de gesnipperde ui in zacht, roer er dan de bloem door en bak dit nog even door, voeg 1 el kerrie toe en bak dit nog even mee en doe dan de melk er bij. Blijf dit goed roeren tot er een gebonden saus is ontstaan. Voeg dan de sambal, ketjap, santen, maggiblokje, suiker en gemberpoeder toe en zout naar smaak. De erwtjes gaan dan in de saus: rond de vijf tot zeven minuten zijn deze gaar en voeg tot slot nog de kip in stukjes toe en laat deze weer warm worden in de saus. Lekker met rijst en zuurgoed.

*afhankelijk van soort kerrie en eigen smaak, begin dus met 1 eetlepel en voeg later eventueel meer toe.

** deze maggiblokjes koop je in de toko. Dit zijn kleine kubusjes. Je kan ook wat bouillonpoeder gebruiken

*** santen is een blok kokoscreme. Te vervangen door evt wat kokosmelk of geraspte (niet zoete) kokos.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Linzenburger deluxe

Veel vegetarische burgers vind je niet op dit blog, hoewel ik een enorme burger-fan ben. Een vegetarische burger mag pas op het blog als ik de burger serieus als alternatief voor een “gewone” runderburger op tafel kan zetten. De champignon-burger en zoete-aardappelburger voldeden al eerder aan dit criterium en daar is nu deze linzenburger bijgekomen. Het is een echt lekkere “vlezige” burger die zeer geschikt is voor een vleesloos dagje maar ook als lekkere warme lunchhap.

Je kan hiervoor linzen uit een blik gebruiken maar het grote voordeel van gedroogde linzen is dat ze – naast dat ze veel goedkoper zijn dan al gekookte linzen – niet hoeven voor te weken zoals bij gedroogde bonen. Je kookt ze al in een half uurtje gaar en dan kook je gelijk wat lekkere smaakmakers mee, zoals pastinaak of raap, wortel, aardappel of wat je nog hebt liggen in de groentela. Op het laatst doe je er wat gebakken ui en knoflook door heen, de gewenste kruiden, en dan kan je er samen met een eitje en paneermeel een soort gehaktdeeg van vormen.

Heb je teveel linzen gekookt, dan maak je daar de volgende dag nog een lekkere linzensoep mee!

 Linzenburger deluxe

100 gram gedroogde blonde linzen
1 kleine pastinaak
1 grote bospeen
1 aardappel (middelgroot)
1 (rode) ui
1 knoflook
zout, peper
1 ei
paneermeel
kruidenmix (kurkuma/paprika/komijn/koriander) of Italiaanse kruiden*

Verder:
4 broodjes
botersla
kerstomaatjes
knoflooksaus

Zet de linzen met ruim water op het vuur (ze zijn in ca een half uur gaar!). Snij na het opzetten van de linzen de bospeen in kleine stukjes en voeg toe aan het begin van de kooktijd. Snij daarna de pastinaak in kleine stukjes en voeg toe. Doe dit ook met de aardappel. Laat alles nog zo’n 20 minuutje stoven en giet af als het gaar is. Bak de gesnipperde ui en knoflook even aan in een bakpannetje. Roer deze vervolgens door de linzen. Maak verder op smaak met gewenste kruiden, zout en peper. Laat uitdampen en afkoelen. Zet eventueel nog even weg in de koelkast voor gebruik. Prak de linzen met groenten grof en doe hier het eitje door en het paneermeel om een stevig “deeg” te krijgen.  Vorm hier burgers van. Bak deze in de pan met ruim olie zo’n 8 minuten of in de oven (minder kans dat ze uit elkaar vallen) in zo’n 15-20 minuten op een ingevet bakblik op 180 C. – halverwege keren.

Beleg het broodje met sla, burger, schijfjes tomaat en knoflooksaus.

*Ik gebruikte seasoning mix voor kipcouscous van het merk Rabda, een mix die veel meer gerechten dan kipcouscous lekker maakt. Het is een mix van o.a. paprika, kurkuma en gember.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Schapenkaas

Tijdens de eerste vakantie in Italië werd al gauw een panino met pecorino-kaas en parmaham het favoriete broodje. Indien het broodje nog even onder de grill werd gedaan was dat zo mogelijk nog lekkerder. Daarna ontdekte ik de “pasta alla norma”, de pastaschotel met aubergine en pecorino. In Nederland kon je deze Italiaanse schapenkaas enkele jaren geleden alleen bij kaasboeren met een zeer uitgebreid assortiment kopen of bij de delicatessenzaak/groothandel.

Tegenwoordig is het eenvoudig want je kan nu kaas online bestellen. Bij www.delekkerstekaas.nl bijvoorbeeld, hebben ze gewoon verschillende soorten schapenkaas in het assortiment. Ik bestelde pecorino (natuurlijk), daarnaast wilde ik ook wel eens Manchego, een Spaanse schapenkaas proeven en het verschil met de Hollandse schapenkaas ontdekken. De drie schapenkazen werden vacuum geseald in een doosje bezorgd, met daarbij drie stukken papier om het na gebruik in te kunnen verpakken.

Pecorino

De naam is afkomstig van het Italiaanse woord pecora, dat schaap betekent. Er zijn vele regionale varianten en de kaas is verkrijgbaar in verschillende fasen van rijpheid. De sterk zoute smaak vindt zijn oorsprong in het wassen van de kazen met zeewater tijdens de bereiding. Ik had zelf een stukje pecorino romano. Deze kaas wordt veel gebruikt in pastagerechten, net zoals de bekendere Parmezaanse kaas. Zijn sterke kenmerkende en zoute smaak betekent dat het gebruik ervan vaak is voorbehouden aan pastagerechten met sterk smakende sauzen, met name uit de regio van Rome, zoals Pasta all’Amatriciana. Ik heb de kaas inderdaad vooral met pasta gegeten. De zelfgemaakte lasagna met laagjes geraspte pecorino werd hier thuis als lekkerste ooit uitgeroepen. Maar ook heel lekker was de kaasfondue met pecorino. De pecorino zorgde bij dit kaasfondue-recept voor de pit en de brie voor de romigheid.   Kijk hier voor het recept!

Manchego

Manchego (of Queso Manchego) is een Spaanse kaas uit de regio La Mancha, gemaakt van de melk van het schapenras Manchego. De kaas heeft een in Brussel geregistreerde beschermde oorsprongsbenaming en sinds 2007 ook de strengere, Spaanse variant denominación de origen. Manchego is een schapenkaas met een zachte, licht zoute smaak. Het wordt vaak als tapa gegeten maar ook verwerkt in gerechten. In mijn Spaanse kookboek zag ik bijvoorbeeld stokvis met manchego en met manchego gevulde aubergine. Ik heb het zelf als tapa op tafel gezet en gebruikt in een heerlijke maaltijdsalade: salade met balsamicodressing, knoflookchampignons en manchego. Kijk hier voor het recept.

Hollandse schapenkaas
Dit was de zachtste en romigste kaas van de drie schapenkazen. Deze schapenkaas heeft het einde van de week niet gehaald! De kaas is heerlijk op brood. Ik heb er zelf nog een uientaart meegemaakt: de laatste uien uit de moestuin (700 gram rode, roze en gele uien) heb ik grof gesneden en gebakken met wat zout, peper en een eetlepel balsamicoazijn totdat ze zacht waren. Daarna gingen ze in een met korstdeeg bekleedde vorm (eerst nog beetje paneermeel op de bodem) en ging er nog drie met 100 ml melk/room losgeklopte eieren en de geraspte Hollandse schapenkaas (ca. 75 gram) bij. Na ca. 40 minuten in de oven op 180 C heb je een heerlijke uientaart met Hollandse schapenkaas.

Zeeuwse schapenkaas
In Zeeland wordt op diverse plekken schapenkaas gemaakt. 
Bij landwinkels en in de supermarkten van toeristenplaatsen kan je de echte Zeeuwse schapenkaas kopen, soms ook bij de boerderij zelf. In Meliskerke staat bijvoorbeeld kaasboerderij Mariekerke waar je in het winkeltje bij de boerderij hun zelf gemaakte schapenkaas kan kopen. Schapenhouderij Breel staat vooral bekend om de zelfgemaakte feta. Als je daar een potje van kunt kopen op een markt of braderie moet je zeker die kans niet laten lopen.

Schaap bij het Veerse meer

Dit artikel is tot stand gekomen in samenwerking met www.delekkerstekaas.nl.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Toscaanse bavette – sousvide –

Vorig jaar gingen wij in zomervakantie naar de Franse Elzas en zaten wij in een chalet met op loopafstand een enorme supermarkt. Deze supermarkt had ook nog eens een slagerij intern. Daar heb ik mij lopen vergapen aan het enorme aanbod. Voor mij stond van tevoren al vast dat ik minstens 1 keer bavette zou kopen in Frankrijk en het werd uiteindelijk 2 keer. Ook bij het jaarlijkse kerstinkoop-uitje in Lille ging er bavette mee terug. Kortom, een kans om bavette mee te nemen laat ik niet gaan.

Deze week kon ik weer eens aan de slag met bavette. Ik heb tot nu toe de bavette niet sous vide gegaard dus ik wilde wel eens uittesten of het nog verschil maakt. Conclusie: of wij hadden bij toeval dit keer een supersappige bavette of het maakt echt verschil. Ik gok op het laatste. Ik zal het daarom nog een keertje uit moeten testen dus laat de Franse weken bij de slagers/supers maar komen. Dan kan ik nog een keertje toeslaan.

Toscaanse bavette

1 bavette van 350 gram (2 a 3 pp)
3 eetlepels olijfolie
3 eetlepels citroensap
1 teentje knoflook
1 takje rozemarijn
zwarte peper
zout
snufje rode peper/cayennepeper
1 theelepel citroenrasp

Maak de marinade en doe de bavette in een zakje met de ingrediënten, trek vacuum en seal. Indien geen sousvide bereiding: marineer de bavette minimaal 4 uur voordat je gaat grillen.

Sousvide: verwarm het water tot 54C: de gevacumeerde en gemarineerde bavette 2 uur op 54C.

Gril de bavette ca 4 minuten in grill-apparaat of 6 tot 8 minuten in de grillpan (afhankelijk van dikte bavette of hoe rood je de bavette graag wilt hebben). Laat het vlees even rusten in folie voordat je het aan gaat snijden.

P.S. Wij aten de bavette met in olijfolie gebakken frietjes uit de actifryer en met Ton’s mayonaise Fris Zuur. Deze mayonaise had ik gekregen om uit te testen en ik vind het de allerlekkerste van Ton en van alle kant en klare mayonaises. Het was dan ook binnen een paar dagen op. Houd je van wat zuurdere mayonaises, dan kan ik deze aanraden.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Coquilles met grapefruit beurre blanc

Coquilles koop ik alleen maar rond de feestdagen. Dan zijn ze voldoende te verkrijgen. Ik probeer dan eerst nog een tijdje de lokroep van de dozen coquilles te weerstaan en op een gegeven moment ga ik voor de bijl. Ik wilde er een voorgerechtje mee maken en daar best wel wat moeite in steken, maar er ook niet uren voor in de keuken staan. Ik kwam het onderstaande recept tegen op de site van de International Culinary Centre en het was precies wat ik wilde.

Op de site staat aangegeven dat met de elegante “grapefruit beurre blanc” een restaurantwaardig coquillegerecht op tafel staat. En dat is wat we ook al aan tafel tegen elkaar zeiden. Zelfs kieskeurige zoon wilde nog wel een portie. De saus lijkt mij ook lekker met andere zeevruchten, dus je kan makkelijk het voorgerechtje nog wat uitbreiden met wat Hollandse garnaaltjes of met een langoustine.

Coquilles met grapefruit beurre blanc

8 coquilles
1 takje tijm
halve sjalot
100 ml witte wijn
20 ml grapefruitsap
20 ml citroensap
scheutje (witte wijn)-azijn
40 gram boter (koud)
scheut room
zout
olijfolie
klontje boter

grapefruitpartjes
rucola of gemengde sla

Doe de fijn gesnipperde sjalot, wijn, grapefruit- en citroensap en scheutje azijn in een pannetje en laat het inkoken totdat het bijna stroperig wordt. Voeg dan de koude boter in blokjes een voor een toe en roer dit goed door met een garde. Roer totdat het een dikke saus is. Proef even en voeg eventueel nog wat meer boter toe: het mag flink zuur zijn maar niet te. Voeg dan nog een flinke scheut (kook)room toe. Maak het verder op smaak met zout en peper.

Haal de schil van de grapefruit en trek de grapefruit in delen uit elkaar. Snij met een scherp mesje de smalste kant van een grapefruitpartje in de lengte open en trek de zijvelletjes er af, dan komt meestal ook al het vel van de onderkant van het partje mee.

Verhit wat olijfolie en bak de coquilles om en om kort in de pan, voeg dan boter en tijm toe en bak hier de coquilles nog even kort in totdat het doorschijnende coquillevlees wit is geworden. Leg twee coquilles op een bordje, verdeel daar wat saus over, leg een plukje gemengde sla met een grapefruitpartje ernaast. Lekker om samen te eten.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Drielanden kaasfondue met pecorino en sjalot

Het is oudejaarsavond en normaal gesproken staat er geen avondeten op het programma, alleen hapjes. Ik had een fantastisch stuk pecorino, de Italiaanse schapenkaas, in de koelkast liggen waar ik graag nog wat wilde doen die avond. Je kan met pecorino natuurlijk veel lekkere hapjes maken, zoals bruschette met balsamico-ui en pecorino  of met gemarineerde paddenstoelen en pecorino en de bekende combi van tuinbonen met pecorino.

Ik had echter al een paar dagen het voornemen om een kaasfondue op tafel te zetten en waarom dan eigenlijk niet met oudjaar.  Misschien een nieuwe familietraditie? Ik kan nu gelijk al waarschuwen: maak niet teveel hapjes voor ‘s-avonds want ook al maak je een bescheiden portie per persoon, het vult goed. Bij bijzondere gelegenheden mag je een beetje uitpakken. Dan is een kaasfondue met pecorino, brie en edam of emmenthaler met gesnipperde sjalot net wat specialer dan de normale kaasfondue:

Kaasfondue met pecorino en sjalot

100 gram pecorino (romano)*
100 gram brie (zonder korst)
100 gram edam of (iets zoeter) emmenthaler
1 sjalot
150 ml wijn
1 teentje knoflook
maizena
vers gemalen peper

Halveer de knoflookteen en smeer hier de pan mee in. Verwarm de wijn in de pan en smelt hier de geraspte pecorino, edam en brie in. Als de kaas is gesmolten, voeg dan de sjalot toe. Roer een theelepel -met kop- maizena los in een kommetje met een beetje koud water en voeg  dit toe aan het mengsel. Laat het een beetje doorkoken, er moet een dikke homogene saus ontstaan. Voeg eventueel weer een met water losgeroerde theelepel maizena toe totdat er een mooie saus ontstaat. Maak op smaak met wat verse peper en zet dan op een warmhoudplaatje. Eet met stokbrood en een lekkere salade.

  • De pecorino romano komt van www.delekkerstekaas.nl. Zij bieden ook een pecorino-kaaspakket, waarin pecorino uit de door aardbevingen getroffen regio Marche zit. Kijk voor het verhaal hierachter op de website!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Gekookte kreeft met vadouvan botersaus

Gisteren hadden de kinderen een kerstmaaltijd op de BSO, vanavond op school en dan is kerstmis nog niet begonnen. Het is voor ons volwassenen een kans om eens wat op de eettafel te zetten waar wij op het gemakje van kunnen genieten. Vorig jaar waren dat coquilles met rivierkreeft in gembersaus en dit jaar kreeft. De combinatie kreeft met vadouvan-boter is super, net zo geweldig als kreeft met vanillesaus.  s’Middags zag ik bij de Agrimarkt een bak met zeekraal dus was de keuze voor wat ik er nog bij zou doen makkelijk.

Dit is onderdeel van de kerstvoorpret. De kerstdagen zelf hoef ik niet te koken. Wel vind ik het altijd leuk om mee te helpen in de keuken dus ik zal daar tijdens de kerst toch wel een tijdje doorbrengen. Verder kijk ik deze dagen voor kerst altijd de folders van de supermarkten even door want dan hebben ze bijzondere aanbiedingen. Dit zijn de dagen waarop er bavette in de supermarkt ligt en kwartels. En kreeft dus, waarbij dit recept een aanrader is en makkelijk te maken!

Gekookte kreeft met vadouvan botersaus

Voor 2 personen:

1 gekookte kreeft, ca 600 gram
50 gram boter
halve theelepel vadouvan
zout, peper
1 ons zeekraal
verse peterselie

Kook de kreeft:
Ingevroren en al gekookte kreeft: laat van tevoren de kreeft ontdooien en verwarm de kreeft 5 minuten in kokend water.
Verse kreeft: Doe de kreeft in één keer in het kokende vocht. De kooktijd voor 500 g is 5 minuten. De kreeft is dan helemaal gaar en direct gereed voor verdere consumptie. Reken voor elke 100 gram meer, een minuut langere kooktijd.

Smelt ondertussen de boter in een pannetje, haal de melkvlokjes uit de boter en voeg de vadouvan, snufje zout en peper aan de geklaarde boter toe. Kook de zeekraal in ca. 6 minuten beetgaar. Leg een plukje zeekraal op een bord. Halveer de kreeft in de lengte en leg een helft op de zeekraal. Giet wat van de botersaus over het kreeftenvlees en wat over de zeekraal en bestrooi de kreeft met plukjes verse peterselie. Zet het restant van de botersaus ernaast zodat ieder naar smaak kan toevoegen.

Bewaren

Bewaren