Salade van watermeloen, komkommer en tomaat

salade watermeloen komkommer tomaat

Deze salade van watermeloen, komkommer en tomaat is een geweldige salade voor bij een zomerse maaltijd. Meestal vind ik fruit in een salade niet zo lekker maar voor meloen maak ik een uitzondering. De smaak van de watermeloen matcht heel goed met komkommer en tomaat. Als je deze salade heel fijn snijdt en koriander als kruid gebruikt, dan heb je een lekkere salsa. Dat lijkt mij heerlijk bij gegrilde kipfilet.  

Ondertussen ben ik zelf watermeloen aan het kweken. Ik geloof eigenlijk niet dat het gaat lukken want er is nog niets van een watermeloen aan het vormen en over twee maanden zal het te koud gaan worden in de kas. Het is echter een poging waard. Ik vond het meloenzaad een paar maanden geleden achter in een la. Vijf jaar geleden had ik ook bedacht dat het leuk zou zijn om deze vrucht te telen. Toen had ik nog geen kas dus wie weet hoe het balletje gaat rollen: misschien komt er half september hier nog een recept met watermeloen voorbij.

Salade van watermeloen, komkommer en tomaat

Watermeloen, een mok vol in dobbelstenen
Komkommer, een halve in dobbelstenen
1 tomaat, in stukjes
Rode ui, een halve of 1 sjalot, in fijne stukjes
Cayennepeper, vers of gedroogde, gemalen
2 el olijfolie
Citroensap
Verse basilicum of verse citroenmelisse

Maak een dressing van de olijfolie, scheut citroensap en cayennepeper. De dressing hoort pittig te zijn. Doe watermeloen, komkommer, tomaat en ui in een ruime schaal en meng hier de dressing door. Snij de basilicum of citroenmelisse fijn en bestrooi er de salade mee.

Indiaas gekruide linzen met rabarber

Indiaas linzen rabarber

Ik ben er nog niet aan toegekomen om serieus te overwegen een plekje in de moestuin te reserveren voor rabarber. Ten eerste kreeg ik vroeger geen rabarber voorgezet en ben ik opgegroeid met verhalen over het “eetbaar maken” van deze groente. Dat trekt dus niet zo aan. Er komen momenteel echter zoveel recepten van medebloggers voorbij met rabarber dat ik nieuwsgierig ben geworden. En ik heb nog wat ruimte over in de moestuin. Enkele dagen geleden heb ik het toch maar eens meegenomen van de groenteman.

Die avond zouden we Indiaas eten. Een mogelijkheid om eens te bekijken of er Indiase gerechten met rabarber zijn. Ik kwam dit recept van “dahl” met rabarber tegen op enkele Amerikaanse blogsites. Je kan er elk soort linzen voor gebruiken maar rode linzen zijn het snelst gaar en zijn zeer geschikt voor dal. Het is een verfrissende dal geworden, die perfect past bij een heter-dan-heet Indiase stoofschotel. We hebben het restant ingevroren en dat zegt genoeg.

Indiaas gekruide linzen met rabarber

1 koffiemok rode linzen (maatbeker vullen tot 225 ml)
2 stengels rabarber
1 el zwarte mosterdzaadjes
1 gedroogd of vers pepertje
4 kardemompeulen, gekneusd
1 el geraspte verse gember
1 tl korianderpoeder
zout
verse koriander

Snij de uitgedroogde uiteinden van de rabarber er af en gooi weg. Was de rabarber en snij in stukje van een centimeter. Was de rode linzen en doe beide in een pannetje. Voeg hier mosterdzaad, pepertje, kardemompeulen, gember en korianderpoeder aan toe. Voeg water toe zodanig dat de linzen een centimeter onder water staan. Breng aan de kook en kook in ca 20 minuten de linzen en rabarber zacht en gaar. Kijk de laatste minuten even of er te veel water nog op de linzen staan, haal dan de deksel van de pan om het water wat weg te laten stomen. Voeg op het laatst het zout toe en bestrooi met verse koriander.

Aspergesoep met salieroom

aspergesoep salie room

Salie is een kruid dat al gauw in omvang de kruidenbak in bezit neemt. Om de andere kruiden nog een kans te geven, is het goed om af en toe eens wat weg te halen. De salie staat momenteel bij ons in bloei. Dit is de eerste keer. Ik wist niet dat de salie zo uitbundig kan bloeien. Grote paarse pluimen steken boven de kruidenbak uit. De bijen en vlinders vliegen aan en af en eergisteren troffen wij zelfs een kolibrievlinder aan bij de bloemen.

Asperges en salie smaken bijzonder goed samen. Vandaar dat ik van mijn gebruikelijke gewone heldere aspergesoep ben afgeweken om eens een andere aspergesoep te maken. Je kan een heldere aspergesoep verrijken met salieroom of een gebonden soepje nog romiger mee maken. Beide mogelijkheden staan hieronder beschreven. Lekker bij de lunch met een broodje gerookte ham ernaast!

Aspergesoep met salieroom

Schillen en kontjes (2 cm) van een kilo asperges
1 liter groente of kruidenbouillon
2 eetlepels creme fraiche
6 blaadjes salie, fijn gesneden
Verse peper

evt: 20 gram boter en 20 gram bloem voor een gebonden soep

Was de schillen en snij de uitgedroogde punt van de asperkontjes eraf. Snij ze vervolgens in de lengte door de helft. Kook de schillen een half uur in de bouillon en vis ze er vervolgens uit of gooi het vocht door een zeef in een andere pan en gooi de schillen weg. Maak er dan een ongebonden of gebonden soep van:

1. Voor een niet gebonden soep: Voeg de kontjes toe en laat nog zo’n 15 minuten koken. Doe voor het opdienen de creme fraiche en salie in de soep en bestrooi met verse peper.

2. Voor een gebonden soep: Verwarm in een pan boter en roer daar de bloem door. Blijf even doorroeren en voeg dan de bouillon toe nadat je de schillen hebt verwijderd. Voeg de kontjes toe en laat nog een kwartier doorkoken. Maak af met creme fraiche en salie en verse peper.

Bloeiende salie met kolibrievlinder

Knapperig filodeeg met vulling van courgette en spinazie

taart van filodeeg courgette spinazie

In mijn studententijd waren de groente-bonen-gehakt-pruttelpannetjes erg populair. Je sneed wat groente, gooide daar een pot bonen bij en gehakt en klaar was de maaltijd. Erg luxe werd het als je er daarnaast ook nog eens wat crème fraîche door roerde. In die tijd vond ik courgette niet lekker -want smakeloos- maar kreeg het wel regelmatig voor mijn neus gezet. Het zat namelijk best vaak in die pruttelpannetjes. Tegenwoordig is het mijn lievelingsgroente. Dat komt omdat ik heb ontdekt hoe lekker courgette kan zijn, als het maar uit eigen tuin komt.

Dat ik nog eens zoveel courgette zou eten kan de studente van toen zich niet voorstellen. Dat ik er daarnaast nog eens een hartige taart mee zou maken, al helemaal niet. Hartige taarten heb ik namelijk ook tijdens mijn studietijd tot treures toe gebakken en daarna een hele tijd niet meer willen eten. Deze hartige taarten hadden allemaal een bodem van bladerdeeg. Dat gebruik ik tegenwoordig niet meer want ik weet nu hoe lekker een taart is met filodeeg of korstdeeg. Deze taart is zowel warm als koud lekker:

Taart van filodeeg met vulling van courgette en spinazie

450 gram verse of 1 pak diepvries-spinazie
1 courgette
1 ei
1 handje basilicumblaadjes of 2 tl gedroogde Mediterraanse kruiden
1 grote ui, fijn gesneden
3 teentjes knoflook, gesnipperd
1 verse rode peper, fijn gesneden
4 el Griekse yoghurt of crème fraîche
zout, peper
half pak filodeeg
olijfolie

Rasp de courgette en bestrooi met zout. Laat de courgette een half uur in een vergiet in de koelkast uitlekken. Knijp voor gebruik nog even goed uit. 
Ontdooi de diepvries spinazie of laat de verse spinazie in een pan slinken tot het meeste vocht er uit is. Doe in een vergiet en laat het vocht er uitlekken. Bij verse spinazie: maak met de staafmixer de spinazie wat fijner. Bak in een pan de fijn gesnipperde ui en knoflook even aan. Snij de basilicum fijn. Voeg courgette en spinazie samen in een schaal. Roer er het ei, yoghurt, ui, knoflook, kruiden, rode peper door en maak op smaak met wat zout en peper. Bestrijk een taartvorm met olie en bekleed met  filodeegvellen, (op 2 na voor de “deksel”) bestrijk de laagjes telkens met olie, en stort hier het groentemengsel in . Dek af met de twee filodeegvellen en bestrijk weer met wat olie. Bak in ca 30 minuten in de oven (200C) bruin en knapperig.

Bieslookbloemenazijn

bieslookbloemenazijn

Het is natuurlijk niet echt een recept maar meer een leuk idee, deze bieslookbloemenazijn. De bedoeling is dat de azijn na 2 weken een mooie dieppaarse kleur heeft gekregen van de bieslookbloemen en een licht uiige smaak. Indien je zo’n mooi olie- en azijnstelletje hebt voor op de eettafel staat dit natuurlijk geweldig culinair. Maar ook in een mooi flesje op het kruidenschap is dit een aanwinst voor het oog.

Ik deel dit idee nu alvast want het eindresultaat zal er pas zijn als de bieslook grotendeels is uitgebloeid. Natuurlijk komt er over twee weken nog een update met foto’s van de bieslookbloemenazijn zelf. Indien je naar aanleiding van dit blog ook zin krijgt om het te maken, deel dan vooral de tips voor lekkere toepassingen van deze azijn! Hieronder vind je de handleiding om bieslookbloemenazijn te maken:

Even goed spoelen in koud water

Bieslookbloemenazijn

bieslookbloemen
witte wijnazijn of gewone witte azijn

Was de bieslookbloemen eerst onder stromend koud water en leg ze daarna onderste boven (met steeltje naar boven) in een bak met koud water. Eventuele beestjes zinken dan naar de bodem van de schaal. Ververs een aantal keer en roer af en toe eens om. Droog ze dan met behulp van de slacentrifuge. Vul een goed schoongemaakte pot tot de helft /driekwart met de bloemen en giet hier de azijn bij tot de bovenrand. Sluit af e zet weg op een koele donkere plek. Wacht 2 weken en zeef dan de azijn en giet het in een mooie schone fles.

Naar een idee van The Kitchn

Na 24 uur al mooi lila!

Salade van komkommer en aardbei met basilicumvinaigrette

salade komkommer aardbei basilicum

Dankzij de nieuwe kas hebben wij nu al de eerste komkommer op tafel kunnen zetten. Deze onder glas geteelde komkommer heeft geen stekels zoals de buiten gekweekte komkommers. Ik hoef dus de komkommers niet meer met (oven-)handschoenen van de plant te halen. Al eerder heb ik enkele kropjes sla uit de kas gehaald en de tomaten laten ook niet meer lang op zich wachten. Het saladeseizoen is dus begonnen. Met nog een paar aardbeien uit de moestuin, heb ik deze salade gemaakt.

De combinatie van komkommer met aardbei is verrassend lekker. En basilicum smaakt goed bij zowel komkommer als bij aardbei. Zo heb ik eens een keer aardbeienjam met basilicum gemaakt en ook toetjes met aardbei worden wel eens versierd met basilicum. Citroenmelisse maakt de salade ietsje pittiger maar kan ook weg worden gelaten. Met eetbare bloemen wordt de salade nog feestelijker. Deze kan je uit eigen tuin halen maar ze zijn tegenwoordig ook al bij sommige supermarkten te koop.

Salade van komkommer en aardbei met basilicumvinaigrette

1 komkommer
ca 6 aardbeien
2 eetlepels basilicumolie*
halve eetlepel condimento agrodolce bianco**
zout
vers gemalen peper

Garnering: citroenmelisse, eetbare bloemen

Snij komkommer in dunne plakjes en de aardbeien. Maak een dressing van de basilicumolie (of gebruik olijfolie en snij verse basilicum in fijne stukjes), met de wijnazijn en zout en peper. Garneer met wat citroenmelisse en eetbare bloemen of voeg nog brokjes feta toe.

* Basilicumolie kan je zelf maken. Op internet zijn er diverse recepten voor te vinden of gebruik olijfolie en snipper wat verse basilicum.
** Dit is een zoetzure witte wijnazijn die qua smaak lijkt op balsamico-azijn en is ietsje zoeter dan gewone wijnazijn.  

No Waste broccolisoep met geitenkaas

no waste broccolisoep geitenkaas

Gisteren maakte ik een ovenschotel met de roosjes van 2 broccolistruikjes. De stengels heb ik bewaard want die zijn ook eetbaar. Je kan daar nog een lekker soepje mee maken. De schil van de stengels is vezelig dus die haal je er af. Er is de laatste tijd veel aandacht voor koken met kliekjes, zie het ontstaan van Kliekipedia. Maar dat het loof van sommige knolgewassen ook eetbaar is (bv biet en radijs), dat de stengels van de ui als smaakmaker te gebruiken is en dat een geschilde broccolistengel rauw ook bijzonder lekker is, daar mag nog wel wat meer aandacht voor komen.

Ook schillen weggooien is zonde. Herman den Blijker voorspelt een nieuw soort schillenboer aan de deur: een goedlachse hipster met een zak versgebakken aardappelschillen. Gebakken aardappelschillen is een trend aan het worden. Zorg er dan natuurlijk wel voor dat de aardappelen biologisch zijn. Voor een leuke brochure en nog wat meer informatie over wat wel en niet eetbaar is aan loof en plant, kijk dan eens hier.  Kortom, er kan nog veel minder worden weggegooid aan eten.

No Waste broccolisoep met geitenkaas

2 stengels van de broccoli (of 1 hele broccoli)
1 liter groente of kippenbouillon
1 kleine ui
1 teen knoflook
1 klont boter
1 eetlepel bloem
verse peterselie (of gedroogde Italiaanse kruiden)
jonge geitenkaas, geraspt (of feta)
vers gemalen peper

Schil de stengels van de broccoli en snij het droge uiteinde af. Snij vervolgens de broccoli in schijfjes. Snipper de ui en de knoflook. Verwarm een klont boter in de pan en bak hier eerst de ui, vervolgens de knoflook en broccoli in. Voeg een eetlepel bloem toe en schep nog even door. Giet de bouillon erbij en maak de soep op smaak met peterselie en peper. Laat de soep 10 minuten koken tot de broccoli zacht is en pureer dan met de staafmixer de soep. Doe in de soepkom een schepje geraspte kaas en giet hier de soep op. Eet smakelijk.

Polentahapjes met gedroogde tomaat en tijm

polentahapjes

Een paar jaar geleden had ik het goede idee om eens zelf groente in olie in te leggen. Ik had een paar paprika’s meer dan nodig geroosterd en wilde deze samen met knoflook in olie bewaren. Dus pot uitgekookt, paprika’s ontveld en samen met knoflooktenen in een grote pot met olie gedaan. Na een paar dagen begon het te bubbelen in de pot. Ik had al op internet gelezen dat er bij het inleggen in olie gevaar bestaat voor botulisme. Deze pot ging dus met inhoud linea recta de prullenbak in.

Vorig jaar heb ik een deel van mijn tomaten in de oven gedroogd. Met het vorige groente-in-olie-experiment in het achterhoofd besloot ik ze maar in te vriezen. Het inleggen in olie laat ik over aan de professionals op dat gebied. Zo’n ovengedroogd tomaatje is natuurlijk wel lekkerder als je het uit een potje kan vissen waar ook nog knoflook en kappertjes aan de olie zijn toegevoegd. En die olie kan je ook nog gebruiken voor salade’s en dergelijke.

Over een paar weken gaan we op een korte vakantie naar Noord-Italie en het leek mij leuk om als voorpret eens een keer polenta op tafel te zetten. Het zijn polentahapjes geworden, met ui, ovengedroogde tomaat uit de olie, Parmezaanse kaas en verse tijm uit de tuin.

Polentahapjes met gedroogde tomaat en tijm

170 gram maismeel
500 ml groentebouillon
1 ui, fijn gesnipperd
3 ovengebakken/gedroogde tomaten, in kleine stukjes*
verse tijm
peper
2 eetlepels geraspte Parmezaanse kaas
olijfolie

Verwarm 170 gram maismeel met een halve liter groentebouillon in een pannetje en roer tijdens het opwarmen goed door met een garde. Blijf goed roeren nadat het aan de kook is gekomen om klontjes te vermijden. Zet het vuur laag en laat ongeveer een kwartier op een zacht vuurtje borrelen. Af en toe even roeren. Bak de uien aan. Zet na een kwartier het vuur uit en voeg ui, tomaat, kaas en peper toe. Laat de massa afkoelen. Verdeel de polenta in hoopjes op een bakplaat met bakpapier zodat je polentakoekjes krijgt (massa vloeit nog enigszins uit) of bekleed een bakblik met bakpapier en stort daar de massa in (laagje van ca. 1 a 1 1/2 cm. Zet de oven op 200 C. Bak in ca. 20 minuten de koekjes of laagje polenta goudbruin en krokant aan de buitenkant. Bestrooi met verse tijm. Snij de plak polenta in vierkantjes en serveer. Lekker met salade en een chilisausje of kruiden-aioli.

 
 * Ik gebruikte gedroogde tomaten van een gekregen potje “pomodori al forno e capperi” van Sacla Italia. Dit zijn ovengebakken tomaten met knoflook en kappertjes in zonnebloemolie.  

Gebakken radijsjes met citroen en radijsloof

gebakken radijsjes

Ik vind radijsjes lekker maar ik heb ze dit jaar niet in de moestuin staan. Ze mislukken bij mij namelijk altijd. Eerst dacht ik dat het kwam omdat ik ze binnen voorzaaide en niet gelijk in de volle grond teelde. Daarna heb ik nog verschillende grondmengsels buiten uitgeprobeerd. Maar er mag niets baten. Ik koop ze dit jaar gewoon bij de groenteboer en stort mij op andere groenten.

Ik heb dus geen groene vingers als het radijsjes aangaat. Groen is overigens het thema van het foodblogevent van deze maand. Het wordt door het blog “Uit mijn keukentje” gehost. Blogs sturen recepten rondom het thema in en aan het eind van de maand wordt er een winnaar (volgende host) gekozen. Groen is een lekker breed thema. Met deze gebakken radijsjes doe ik weer eens een keertje mee. Radijsjes zijn natuurlijk niet groen maar het groene loof van radijsjes is eetbaar en geeft iets extra’s aan dit groentegerechtje!. 

Gebakken of geroosterd krijgen radijsjes een hele unieke eigen smaak en ze worden mooi roze. In het loof van radijsjes proef je de rauwe radijssmaak wel weer terug maar het heeft ook wel een beetje iets van rucola. Ik heb de radijsjes in de pan gebakken maar je kan ze ook insmeren met olijfolie en in de oven -zo’n 20 minuten- roosteren. Besprenkel voor het serveren met citroensap en bestrooi met gesnipperd radijsloof.

Gebakken radijsjes met citroen en radijsloof

20 radijsjes (1 a 2 bosjes)
1 kleine ui, gesnipperd
olijfolie
verse peper
zeezout
citroensap

Snij het loof en het worteltje van de radijsjes en bewaar het loof. Halveer de radijsjes. Was het loof grondig (zit vaak vol zand) en snij enkele blaadjes in smalle reepjes. Bak eerst de ui aan en dan de radijsjes in de hete olie in een kwartiertje gaar en bestrooi met zout en peper. Besprenkel voor het serveren de radijsjes met wat citroensap en strooi tot slot de reepjes loof er over.

Pastaschelpen met paprikasaus, pimientos de padron en mozzarella

pastaschelpen paprikasaus mozzarella

Al een paar weken loop ik met mijn hoofd in een moestuinopbouwwolkje. De erker staat al vol met eierdozen en allerlei andere vage bakjes met kiemende zaadjes. Ik heb nog een paar zakjes van een medemoestuinierder liggen waar ik zaadjes van mag gebruiken. De pootuien komen binnenkort deze kant op en de eerste lading aardappelen ligt te spruiten. Het moestuinplan is zo goed als rond.

Onrust overviel mij toen ik een bakje met pimientos de padron, milde Spaanse pepers, in handen kreeg. Ik vroeg mij af of ik deze ook niet mee had moeten nemen in mijn kasplan en of ik dan nog op tijd ben met het zaaien. De eerste stap is natuurlijk proeven want ik had ze nog nooit gegeten. Ik heb ze verwerkt in een schotel met pastaschelpen. Ik heb 3 geroosterde pepers in de ovenschotel gedaan en de rest van de geroosterde pepers er naast geserveerd maar ze zijn allemaal opgegaan. Had ik er nu maar eentje in rauwe vorm apart gelegd, dan had ik gelijk de zaadjes kunnen zaaien. Misschien is het beter om volgend jaar het op de kweekagenda te zetten want ze zijn lekker!.

Pastaschelpen met paprikasaus, pimientos de padron en mozzarella

Voor 4 personen:

20-24 pastaschelpen

1 grote zoete rode paprika, in stukjes
7 pimientos de padron*
300 ml tomatensaus (passata di pomodoro)
1 ui, in snippers
3 teentjes knoflook, fijn gesneden.
2 tl gedroogde Italiaanse kruiden
(= mix van oregano, tijm, rozemarijn, salie)
zout, peper,
1 bol mozzarella
Parmezaanse kaas
olijfolie

Verwarm de oven voor op 170 C.
Kook de pastaschelpen in gezouten water in zo’n 15 minuten bijna gaar. Giet het water af. Bak in een koekenpan met hete olie eerst de ui, dan de knoflook erbij en vervolgens de paprika. Voeg de tomatensaus, de kruiden en zout en peper naar smaak toe en laat alles een kwartier sudderen. Doe de pimientos in een schaaltje en overgiet met olijfolie en zout. Zet een klein kwartiertje in de oven totdat ze beginnen te barsten. Schik de schelpen en de pimientos in een ovenschaal. Overgiet met de tomaten-paprikasaus en leg hier over de plakjes mozzarelle en bestrooi tot slot met Parmezaanse kaas. Zet alles zo’n 5-10 minuten in de oven tot de kaas lekker gesmolten is.

* Ik heb hiervoor toegestuurde pimientos de padron van Westland gebruikt. Deze zitten al in een ovenschaaltje + olijfolie en zout is bijgevoegd.