Gnocchi met gehaktschotel

gnocchi met gehakt

Wat het gerecht aan uiterlijke charme mist, maakt het ruimschoots aan smaak goed. Er gaan maar liefst drie verschillende soorten kaas in deze Italiaanse ovenschotel: gorgonzola (blauwe kaas), Parmezaanse kaas en abdijkaas (of een andere kaas met milde smaak). Van het gehakt zijn mini-gehaktballetjes gevormd en deze gaan samen met de  gnocchi en broccoli in de ovenschotel. Dit wordt overgoten met een romige saus en gegratineerd in de oven. 

De gnocchi kwam bij mij uit de vriezer. Gnocchi maak ik zelf altijd expres te veel en vries dan een portie in. Op een doordeweekse avond kan je dan snel een ovenschotel als deze in elkaar draaien. Nog meer tijd bespaar je door een andere groente te kiezen, bijvoorbeeld spinazie. Tijdens de oventijd kan op het gemak de tafel worden gedekt en nog even het laatste nieuws worden doorgenomen. Eet smakelijk!
 

Gnocchi met gehaktschotel

1 stronk broccoli
1 ui
2 teentjes knoflook
300 gram gehakt
1 el olie
2 el bloem
200 ml melk
300 ml groentebouillon
50 gram gorgonzola
50 gram Parmezaanse kaas
50 gram abdijkaas of jong belegen kaas
500 gram gnocchi
zout, peper

Verwarm de oven voor op 180C. Verdeel de broccoli in roosjes en schil de stronk. Snij de geschilde stronk in plakjes. Kook dit 7 minuten en laat uitlekken in een vergiet. Snipper de ui en de knoflook en vorm kleine balletjes van het gehakt. Bak eerst de ui even aan in de olie en dan de knoflook. Als deze zacht zijn geworden in de pan, bak dan de balletjes aan. Voeg de bloem toe en bak dit nog even mee. Doe de bouillon en de melk er bij en laat tot een saus koken. Verbrokkel de gorgonzola in de saus en voeg de Parmezaanse kaas, peper en zout naar smaak toe. Verdeel dan de gnocchi, broccoli en de gehaktballetjes over de ovenschaal en schenk hier de saus over. Bestrooi met de abdijkaas (of jong-belegen kaas) en zet de ovenschaal 20-25 minuten in de oven.  

Pasta met gemarineerde garnalen en rode ui

pasta met gemarineerde garnalen

Elke dinsdag en vrijdagmiddag staat er viskar op het marktplein in het dorp. Het dorp telt maar iets meer dan 4000 inwoners. Toch is het vrijwel altijd druk bij de kar. Dat is een goed teken en ze verkopen inderdaad prima vis. Meestal bedenk ik van tevoren wat voor soort vis ik ga kopen. Als ik dat niet doe, dan is de kans groot dat ik met de roerbakmix thuis kom. Deze mix van garnalen, witvis en zalm is gemarineerd en perfect voor een snelle pastasaus. Eergisteren had ik zin in een pastasaus met alleen garnalen. Je kan dan natuurlijk gewoon (Noorse) garnalen door de saus doen maar ik had zin in Mediterraans gemarineerde garnalen in een witte wijn-roomsaus.

Het was even alsof we aan een tafeltje op een Italiaans terras zaten te eten. De hele dag had de zon al geschenen en achter de ramen zou je al kunnen denken dat de lente in aantocht is. Het bordje pasta versterkte dat gevoel. Helaas is het weer ondertussen omgeslagen en daarnet sneeuwde het zelfs een beetje. Prima weer overigens voor de geplande boerenkoolstamppot met rookworst. Voor een vakantiegevoel op een bordje maak je deze:

Pasta met gemarineerde garnalen en rode ui

200 gram gepelde Noorse garnalen
2 el olijfolie
1 teentje geperste knoflook
scheut citroensap
Italiaanse/Mediterraanse/Provenciaalse kruiden
1 rode ui
2 tomaten, zonder pitjes en vocht
200 ml visbouillon
100 ml koks (kook)room
50 ml witte wijn
zout, peper
verse peterselie
bakolie

evt geschaafde Parmezaanse kaas

Maak een marinade van de olijfolie, citroensap, knoflook en kruidenmix en schep dit door de garnalen. Laat de garnalen een half uurtje marineren. Bak de garnalen kort aan in de olijfolie en haal ze uit de pan. Bak in de pan verder de gesnipperde rode ui en voeg hier de bouillon, room en witte wijn aan toe. Laat een kwartiertje zacht inkoken en voeg dan de stukjes tomaat, zout en peper naar smaak toe. Proef nog even de saus en voeg eventueel nog wat Italiaanse kruiden toe. Verwarm de garnalen nog een paar (ca. 5) minuten mee.  Meng door de pasta. Lekker met nog wat geschaafde Parmezaanse kaas en veel verse peterselie.

Italiaans vloerbrood

italiaans vloerbrood

In het laatste mooie nazomerweekend staken we de houtoven nog een keer aan. Ik had voor deze gebeurtenis een heel ambitieuze planning gemaakt. Een horsmakreel en gewone makreel lagen sinds de avond ervoor al te ontdooien. Deze moesten worden gerookt in de houtoven. Daarnaast had ik het plan opgevat om pitabroodjes te maken in de houtoven en deze te vullen met zelfgemaakte falafel van borlottibonen. En als je dan toch de houtoven aan hebt, bak je natuurlijk ook nog even een Italiaans vloerbrood en een appeltaart want de appeltjes begonnen al wat rimpelig te worden. 

Kortom, ik had mezelf behoorlijk wat op de hals gehaald. Dat het bovenstaande allemaal in, en goed uit de oven is gekomen, vond ik achteraf wel een wonder. Met militaire precisie werd de planning ingezet: er werd van mijn kant aangegeven hoeveel tijd ik nodig had en op welke temperatuur de oven moest zijn en de stokers brulden tijdig als het zover was. Eerst ging de appeltaart in de oven, daarna zouden de pitabroodjes moeten maar het deeg was te nat dus ging het Italiaans vloerbrood voor zijn beurt er in. Het deeg voor de pitabroodjes bleek nog te redden en de broodjes waren in enkele minuten gaar. Tot slot werden de makrelen gerookt.

Dezelfde avond aten wij de makreel met salade en pitabroodjes met falafel en appeltaart toe. Het Italiaans vloerbrood hebben wij de volgende dag gegeten. Uit de houtoven is zo’n ambachtelijk broodje superlekker maar ik ga dit recept zeker ook nog een keer in de gewone oven bakken.

Italiaans vloerbrood

430 gram bloem

7 gram gedroogde gist
1 eetlepel olijfolie
2 tl zout
1 tl honing
230 ml water

Kneed alle ingrediënten goed door, met behulp van een keukenmachine of handmatig. Laat een uur rijzen in een kom met een schone doek hier over. Kneed dan nog een keer door en vorm hier een bal van. Laat weer een uur rijzen met een doek er over totdat het deeg in omvang is verdubbeld. Stort dan het deeg op een ingevette bakplaat/pizzaplaat. Bak het brood in 20 minuten op 225 C. 

Pasta met broccolisaus en gerookte zalm

pasta broccolisaus gerookte zalm

Ook op zeer hete dagen, eet ik het liefst een warm bordje pasta in plaats van pastasalade. Op vakantie in Italië vond ik het heerlijk om tussen de middag in de schaduw de plaatselijke pastaspecialiteit te eten. Ik heb overigens nog nooit pastasalade op een Italiaans menu zien staan. Zou het een buitenlandse uitvinding zijn? Een pastasalade is wel een goede manier om nog een restje pasta op te maken. Ik warm mijn restje pasta met saus gewoon de volgende dag nog even op in de magnetron. 

Dit is een lekker gerecht voor als je zin hebt in pasta met een smeuïge saus zonder al teveel boter en room e.d. er in. Door de broccoli met ui, knoflook en bouillon te pureren krijg je al een iets dikke zachte saus. Een beetje kook- of koksroom in de saus maakt het wel nog iets lekkerder. Omdat het een volle saus is heb ik gekozen voor spaghetti. Penne en schelpvormige pasta’s passen weer het best bij een wat dunnere saus. In plaats van gerookte zalm kan je ook gerookte spekreepjes gebruiken (dan smullen de niet visliefhebbers ook lekker mee).

Pasta met romige broccolisaus en gerookte zalm

1 stronk broccoli
1 ui, gesnipperd
1 knoflookteentje, fijn gesneden
200 ml groente of kruidenbouillon
1 tl gedroogde salie of handje salieblaadjes
50 ml witte wijn*
scheut kookroom

1 ons gerookte zalm**
Parmezaanse kaas, geraspt
(citroen-)zout***, peper
1 pak spaghetti

olijfolie

Verhit wat olijfolie in een diepe pan en bak hier eerst de ui in zacht, daarna de knoflook. Maak de broccoli schoon: snij en was de roosjes en schil de stronk en snij deze in stukjes. Voeg de broccoli toe aan de pan en bak even mee. Voeg dan de bouillon toe en doe de deksel op de pan. Laat ca 15 minuten koken tot de stronkjes gaar zijn. Pureer dan met een staafmixer de broccoli in de bouillon. Voeg een beetje wijn toe en een scheutje kookroom en laat zachtjes pruttelen tot de gewenste dikte.

Kook de spaghetti, giet af en voeg de broccolisaus toe. Meng alles lekker door elkaar en maak het geheel op smaak met peper en (citroen-) zout en salie. Serveer met stukjes gerookte zalm.

* optioneel, kan evt. ook een scheutje citroensap toevoegen
**  ook lekker met spekjes
*** citroenzout is hier lekker, zie het recept.

Focaccia met scamorza, spek, rode ui en rozemarijn

focaccia kaas rozemarijn

Is een goede focaccia maken makkelijk ?. Ik heb al een paar mislukkingen achter de rug. Met het onderstaande recept is het mij voor het eerst gelukt een echt lekkere focaccia te bakken. Twee soorten heb ik maar liefst gemaakt: eentje met een topping van scamorza (een soort stevig mozzarellakaasje), wat rode ui, spek en rozemarijn. De ander heb ik wat neutraler belegt, met ook wat scamorza, gedroogde tomaat en rozemarijn.

Het is een fijn broodje om bij soep te eten of bij de borrel met een likje boter. Daarnaast kan je ze in stukken snijden om ze als broodje te gebruiken voor de hamburgers van de barbecue. Ideaal brood dus voor het komende seizoen waarin we weer lekker buiten gaan eten, wanneer de barbecues weer worden opgestookt en tot ’s-avonds laat met een drankje buiten kan worden nagenoten. 
In Italië wordt de focaccia in de houtoven gebakken, dezelfde oven als waar de pizza’s uit komen. De focaccia wordt belegd met wat kaas, vleeswaar en eventueel wat ui of tomaat. Als je zelf een houtoven hebt, dan bak je ze natuurlijk in deze oven voor het extra rokerige smaakje dat je dan krijgt.

Focaccia

focaccia houtovenVoor 2 broden:
750 gr bloem (liefst Italiaanse type 00), plus wat extra
1 tl fijn zeezout
1zakje droge gist van 7 gram
3 el extra virgine olijfolie, plus extra om in te vetten
400 ml warm water (40 tot 46 graden)
vers gemalen peper
rozemarijnnaaldjes, zeezout, kaas (geraspte scamorza of mozzarella), spek, ui om te garneren
Zeef de bloem en het fijne zeezout boven een grote kom. Maak een kuiltje in het midden en verkruimel hierin de gist. Voeg 3 el olijfolie toe. Schenk het water erbij en meng met de hand tot een samenhangend deeg. Laat het deeg op een met bloem bestoven werkblad glijden. Was en droog je handen en kneed het deeg nog 10 minuten door tot een gladde en soepele bal. Het deeg moet nu heel zacht zijn, zachter dan gewoon wit brooddeeg.
Vet een kom in met olijfolie en doe het deeg hierin, Laat 1,5 uur afgedekt (plasticfolie of vochtige theedoek) op een warme plaats rijzen tot het in volume verdubbeld is.
Haal de folie of theedoek weg, druk het lucht uit het deeg en verdeel het in twee stukken. Vorm van elk stuk opnieuw een bal. Rol elke deegbal op een met bloem bestoven werkblad uit tot een ronde lap met een doorsnede van 25 cm. Leg deze in de ingevette bakvormen en dek ze af met plastic folie. Laat nog eens 30 minuten rijzen.
Verwarm de oven voor op 200 graden.
Neem de folie van de vorm. Druk met je vingers in het deeg tot op de bodem van de vorm. Het deeg zal hierdoor kleine kuiltjes gaan krijgen. Besprenkel royaal met olijfolie en strooi er de naaldjes rozemarijn, geraspte scamorza of mozzarella, spek en ui over.
Dek de vormen weer af met folie of een vochtige theedoek en laat het deeg nogmaals rijzen.
Besprenkel de focaccia met wat water en bak ze in 20 tot 25 minuten gaar. 

Pasta met eiersaus, hollandse garnalen en pangritata

pasta ei garnalen pangritata

Pasta met ei c.q. eiersaus vind ik heerlijk, net zoals pasta met zeevruchten dus een combinatie van die twee moet wel lekker zijn. Denk daarnaast aan een crunchy topping vol smaak en wat vlokken Parmezaanse kaas, dan kom je uit op dit pastagerecht. Een gerecht waarbij we het aan tafel met elkaar eens waren dat pangritata een bijzondere toevoeging is. Met een basis van spaghetti, eiersaus en pangritata kan je veel gerechten bedenken: in plaats van garnalen eens tonijn, sardines of een restje vleeswaren.

Pangritata is in olijfolie gebakken broodkruim met knoflook. Het wordt de “armeluis Parmezaanse kaas” genoemd omdat het werd gebruikt door degene die geen kaas over de pasta konden betalen. Met oud brood geef je op deze manier nog een extra lekkere hartigheid aan een pastagerecht. Vroeger dus een truc van arme mensen, inmiddels een culinaire verworvenheid.

De rozemarijnstruik werd voor dit gerecht ook weer eens aangesproken. Twee jaar geleden hebben wij deze als een klein struikje geplant en ondertussen al Mediterraanse omvang. Volgens mij is dit wel een van de meest gemakkelijke kruiden om te kweken, een aanrader om in de tuin te planten.

Pasta met ei, hollandse garnalen en pangritata

400 gram gedroogde spaghetti
200 gram Hollandse garnalen
3 eieren
(2 el crème fraîche)
1 knoflookteen
1 rode peper
peper, zout
Parmezaanse kaas
olijfolie
verse peterselie

pangritata:
2 kontjes/boterhammen van brood naar keuze
geraspte citroenschil van 1 citroen
1 stengel verse rozemarijn
1 knoflookteen
olijfolie
peper, zout

Rooster de boterhammen/kontjes in het broodrooster. Maal ze vervolgens, samen met de rozemarijnnaaldjes, knoflookteen en citroenschil fijn met de keukenblender.  Bak de boterhamkruim met kruiden  in een pan lichtbruin in olijfolie (dit is de pangritata). Klop inmiddels de eieren los (met creme fraiche), zout en peper. Kook de pasta. Bak ondertussen in een pannetje de knoflookteen, rode peper en garnalen en zet laag tot verder gebruik. Meng door de gare en afgegegoten pasta, eerst de garnalenmassa, daarna de losgeklopte eieren. Maak op smaak met peper en zout. Indien de eiersaus gaat verdikken, verdeel het over de borden en top af met de pargritata en de parmezaanse kaas.

Gnocchi met spek, scamorza en rucola

gnocchi scamorza rucola

Dit is Italiaanse comfort-food: gnocchi met spekjes, ui en kaassaus. De rucola zorgt ervoor dat het gerecht iets lichter wordt en een nootachtige smaak krijgt. Ik kocht de gnocchi, scamorza (een zachte peervormige kaas) en het stuk gerookte spek in een Italiaanse supermarkt om tijdens de vakantie een makkelijke maaltijd op tafel te kunnen zetten. Ze zijn echter in de koelbox mee naar Nederland gegaan.

Thuis ontdekte ik pas dat ik een aantal ingrediënten bij elkaar had geraapt voor een lekker traditioneel gerecht. Alleen de rucola moest ik er nog bij kopen. Rucola zaai ik elk jaar wel een paar keer in de moestuin maar het schiet bij mij al snel door en vormt dan bloempjes. Dan is het nog steeds lekker maar heb je weinig blad. Dit jaar hoop ik de winkelkwaliteit eens een keer te evenaren.

Gnocchi met spek, scamorza en rucola

500 gram gnocchi*
150 gram gerookt spek, in reepjes
150 gram scamorza (of mozzarella)
flinke scheut melk (ca. halve koffiekop)
1 ui
1 bosje rucola
vers gemalen peper
zout

Snij het gerookte spek in reepjes en snipper de ui. Bak het spek in de pan in enkele minuten bruin en voeg dan de ui toe. Bak alles nog even door en voeg vervolgens de melk toe. Verwarm dit mee in de pan. Snij ondertussen de scamorza in stukjes en voeg als de melk warm is de scamorza toe. Blijf roeren tot de scamorza gesmolten is. Voeg zout en peper naar smaak toe. Kook de gnocchi in kokend, gezouten water: als ze boven komen drijven zijn ze goed. Dien de gnocchi op met de saus en een handje rucola.

* Recept voor het zelf maken van gnocchi, zie deze link.

Polentahapjes met gedroogde tomaat en tijm

polentahapjes

Een paar jaar geleden had ik het goede idee om eens zelf groente in olie in te leggen. Ik had een paar paprika’s meer dan nodig geroosterd en wilde deze samen met knoflook in olie bewaren. Dus pot uitgekookt, paprika’s ontveld en samen met knoflooktenen in een grote pot met olie gedaan. Na een paar dagen begon het te bubbelen in de pot. Ik had al op internet gelezen dat er bij het inleggen in olie gevaar bestaat voor botulisme. Deze pot ging dus met inhoud linea recta de prullenbak in.

Vorig jaar heb ik een deel van mijn tomaten in de oven gedroogd. Met het vorige groente-in-olie-experiment in het achterhoofd besloot ik ze maar in te vriezen. Het inleggen in olie laat ik over aan de professionals op dat gebied. Zo’n ovengedroogd tomaatje is natuurlijk wel lekkerder als je het uit een potje kan vissen waar ook nog knoflook en kappertjes aan de olie zijn toegevoegd. En die olie kan je ook nog gebruiken voor salade’s en dergelijke.

Over een paar weken gaan we op een korte vakantie naar Noord-Italie en het leek mij leuk om als voorpret eens een keer polenta op tafel te zetten. Het zijn polentahapjes geworden, met ui, ovengedroogde tomaat uit de olie, Parmezaanse kaas en verse tijm uit de tuin.

Polentahapjes met gedroogde tomaat en tijm

170 gram maismeel
500 ml groentebouillon
1 ui, fijn gesnipperd
3 ovengebakken/gedroogde tomaten, in kleine stukjes*
verse tijm
peper
2 eetlepels geraspte Parmezaanse kaas
olijfolie

Verwarm 170 gram maismeel met een halve liter groentebouillon in een pannetje en roer tijdens het opwarmen goed door met een garde. Blijf goed roeren nadat het aan de kook is gekomen om klontjes te vermijden. Zet het vuur laag en laat ongeveer een kwartier op een zacht vuurtje borrelen. Af en toe even roeren. Bak de uien aan. Zet na een kwartier het vuur uit en voeg ui, tomaat, kaas en peper toe. Laat de massa afkoelen. Verdeel de polenta in hoopjes op een bakplaat met bakpapier zodat je polentakoekjes krijgt (massa vloeit nog enigszins uit) of bekleed een bakblik met bakpapier en stort daar de massa in (laagje van ca. 1 a 1 1/2 cm. Zet de oven op 200 C. Bak in ca. 20 minuten de koekjes of laagje polenta goudbruin en krokant aan de buitenkant. Bestrooi met verse tijm. Snij de plak polenta in vierkantjes en serveer. Lekker met salade en een chilisausje of kruiden-aioli.

 
 * Ik gebruikte gedroogde tomaten van een gekregen potje “pomodori al forno e capperi” van Sacla Italia. Dit zijn ovengebakken tomaten met knoflook en kappertjes in zonnebloemolie.  

Pastaschelpen met paprikasaus, pimientos de padron en mozzarella

pastaschelpen paprikasaus mozzarella

Al een paar weken loop ik met mijn hoofd in een moestuinopbouwwolkje. De erker staat al vol met eierdozen en allerlei andere vage bakjes met kiemende zaadjes. Ik heb nog een paar zakjes van een medemoestuinierder liggen waar ik zaadjes van mag gebruiken. De pootuien komen binnenkort deze kant op en de eerste lading aardappelen ligt te spruiten. Het moestuinplan is zo goed als rond.

Onrust overviel mij toen ik een bakje met pimientos de padron, milde Spaanse pepers, in handen kreeg. Ik vroeg mij af of ik deze ook niet mee had moeten nemen in mijn kasplan en of ik dan nog op tijd ben met het zaaien. De eerste stap is natuurlijk proeven want ik had ze nog nooit gegeten. Ik heb ze verwerkt in een schotel met pastaschelpen. Ik heb 3 geroosterde pepers in de ovenschotel gedaan en de rest van de geroosterde pepers er naast geserveerd maar ze zijn allemaal opgegaan. Had ik er nu maar eentje in rauwe vorm apart gelegd, dan had ik gelijk de zaadjes kunnen zaaien. Misschien is het beter om volgend jaar het op de kweekagenda te zetten want ze zijn lekker!.

Pastaschelpen met paprikasaus, pimientos de padron en mozzarella

Voor 4 personen:

20-24 pastaschelpen

1 grote zoete rode paprika, in stukjes
7 pimientos de padron*
300 ml tomatensaus (passata di pomodoro)
1 ui, in snippers
3 teentjes knoflook, fijn gesneden.
2 tl gedroogde Italiaanse kruiden
(= mix van oregano, tijm, rozemarijn, salie)
zout, peper,
1 bol mozzarella
Parmezaanse kaas
olijfolie

Verwarm de oven voor op 170 C.
Kook de pastaschelpen in gezouten water in zo’n 15 minuten bijna gaar. Giet het water af. Bak in een koekenpan met hete olie eerst de ui, dan de knoflook erbij en vervolgens de paprika. Voeg de tomatensaus, de kruiden en zout en peper naar smaak toe en laat alles een kwartier sudderen. Doe de pimientos in een schaaltje en overgiet met olijfolie en zout. Zet een klein kwartiertje in de oven totdat ze beginnen te barsten. Schik de schelpen en de pimientos in een ovenschaal. Overgiet met de tomaten-paprikasaus en leg hier over de plakjes mozzarelle en bestrooi tot slot met Parmezaanse kaas. Zet alles zo’n 5-10 minuten in de oven tot de kaas lekker gesmolten is.

* Ik heb hiervoor toegestuurde pimientos de padron van Westland gebruikt. Deze zitten al in een ovenschaaltje + olijfolie en zout is bijgevoegd. 

Pasta met rode kool en verse worst

pasta rode kool worst

Pasta con cavolo rosso e salsiccia. Mijn vader kwam als eerste met het idee om rode kool met pasta te combineren. Hij was daar zo enthousiast over dat ik zijn recept heb genoteerd. En zoals dat altijd gaat bij mij: ik rommel er nog wat champignons in, voeg er nog crème fraîche toe en bedenk dat verse worst er ook wel erg bij zal smaken. Het gerecht ziet er bijzonder uit met de dieppaarse kleur van de rode kool die ook de pasta een mooi paars waasje geeft. Het is inderdaad bijzonder lekker. Het restje is de volgende dag door dochter tussen de middag nog opgegeten.

Dit gerecht leek mij de ultieme verbinding tussen de Hollandse en Italiaanse keuken totdat ik eens ging googlen op “pasta cavolo rosso”. Dan komen er bijzonder veel Italiaanse recepten tevoorschijn van pasta met rode kool. Ook de zelf bedachte combinatie met verse worst bestaat al, inderdaad “pasta con cavolo rosso e salsicca”. Ik heb nog meer leuke combinaties gezien, bijvoorbeeld rode kool met tonijn, of met blauwe kaas, en met inktvis. Dit is pas de eerste stap op het gebied van pasta met rode kool. 

Pasta met rode kool

Pasta naar keuze, bv volkoren penne
1 kwart rode kool, gestoofd (ca. 250 gram, of potje/zakje)
(2 jeneverbessen, 1 kruidnagel, 1 laurierblaadje) 
1/2 bakje champignons (of spekjes)
2 teentjes knoflook
1/2 bakje zure room
1 tl gedroogde Mediterraanse kruiden (tijm, salie, oregano,rozemarijn)
4 verse worsten
peper, zout

Parmezaanse kaas

Gebruik een restant al gestoofde rode kool of stoof verse rode kool: schaaf de rode kool fijn en doe dit in een pan met 150 ml water, jeneverbessen, kruidnagel en laurierblaadje. Breng het geheel aan de kook en kook het gaar in circa 15 minuten. Giet de rode kool af en verwijder de jeneverbessen, kruidnagel en laurierblaadje.

Bak de verse worsten of verwijder het vel en bak straks het worstvlees mee met de knoflook en champignons.

Bak in een koekenpan op zacht vuur de knoflook aan en voeg hier in stukken gesneden champignons of spekjes aan toe. Voeg de rode kool toe aan de knoflook en champignons. Breng op smaak met kruiden, peper en zout. Voeg tot slot nog de creme fraiche toe.

Serveer met pasta naar keuze en de verse worst.